U bent hier

OMD 2017: hoog en droog

En u was er bij, samen met 3 000 andere bezoekers!
wo, 13/09/2017 - 16:15

De aangekondigde stormdepressie bleef achterwege, zodat talloze nieuwsgierige zielen zich in de ochtendzon op de baan begaven voor een dagje monumenten kijken. In de RADAR-regio kon men zich letterlijk van hoogtepunt naar hoogtepunt  begeven. Zo zette Hooglede de deuren van de Sint-Amanduskerk wagenwijd open. Na een blik in de sacristie met haar oude priestergewaden dienden de 150 treden naar de rondgang bovenin de kerktoren overwonnen te worden. Het quasi ongeëvenaarde uitzicht – in WOI reeds sterk geapprecieerd door de Duitsers – lokte heel wat kijklustigen die gewapend met verrekijkers en fotocamera’s de horizon afspeurden. Van hieruit was ook herberg ‘De Dubbele Arend’ goed te zien, sinds mensenheugenis een vaste waarde op de Hoogleedse Markt. Onder het aanhoren van diverse verhalen die zich hier afgespeeld hebben, kon men er even uitblazen en genieten van een deugddoende koffie of een aperitief. 

Wie geen genoeg kon krijgen van weidse uitzichten, ging ook de uitdaging aan om de 256 treden van de Sint-Michielskerk in Roeselare te beklimmen. De imposante toren kreunde onder de interesse, want het aantal gegadigden overtrof meermaals de capaciteit van de smalle wenteltrap. Wie er echter in slaagde aansluiting te vinden bij één van de ervaren gidsen werd voor de geleverde inspanning beloond met het unieke aspect van het handmatig klokkenluiden. Boven wachtte dan een machtig uitzicht over de Roeselaarse binnenstad, maar evengoed de gehele regio tot aan de Kluisberg en de Kemmelberg. Beneden kon je even op adem komen tijdens het orgelconcert. De foto's van de verhuis van het orgel toonden goed aan hoe 'machtig' zo een instrument wel is. Eens terug met beide voeten op de grond werd de ‘tram’ genomen tot aan de voormalige tramstatie, een tot voor kort weinig gekend en niet onbesproken erfgoedpand dat schreeuwt om behoud en herbestemming. Zowel de tramstatie zelf als haar geschiedenis stond hier in the picture, maar ook het verhaal van de vele Roeselaarse vluchtelingen tijdens WOI. Zij werden opgevangen in verschillende Belgische steden en dorpen, waarnaar heel wat straten in de wijk verwijzen. Ten slotte kon men hier het psychologische effect van een gasaanval ervaren tijdens een beklemmende live-performance, met als afsluiter een dreupel om te bekomen. De beter geïnformeerde Roeselarenaar ging ook nog de door groen omhulde Villa Apers ontdekken. Deze authentieke villa in interbellum- of bootstijl trok als vanouds de nodige kijklustigen, met dit jaar speciale aandacht voor de waterhuishouding in huis en tuin.

 Massaal veel volk kwam er opdagen voor de ‘schoentjesworp’ vanaf dat ander hoogtepunt uit de regio, de toren van Eperon d’Or in Izegem. Deze art deco-fabriek werd de voorbije jaren uitgebreid gerestaureerd en ingericht als industrieel erfgoedmuseum. Het resultaat van deze metamorfose kon van binnen en buiten bewonderd worden. Ook de oudgediende ‘Museum Stoom en Stroom’ had zijn deuren geopend en kon op de nodige belangstelling rekenen. De topper dit jaar waren echter de voormalige bedrijfsgebouwen van drukkerij Strobbe. Meer dan 100 jaar hadden ze hun stek in het centrum van Izegem, maar onlangs werd er gefusioneerd en verhuisd. De leegstaande hallen, kantoren en opslagplaatsen konden nog een laatste maal bezocht worden alvorens men er een reconversieproject zal realiseren. Veel inwoners maakten dan ook gretig gebruik van deze buitenkans en veel (oud-)werknemers namen vrienden en familie mee op sleeptouw doorheen het gigantische complex. Meerdere oude drukmachines stonden her en der nog opgesteld en kinderen konden hun eigen tekening drukken. De laatste bezoekers moesten er uiteindelijk – flink over tijd – buiten geborsteld worden.

 De Heemkundige Kring van Moorslede zette de vlasnijverheid binnen de gemeente in de kijker. In een hal van vlasvezelbdrijf Demeyere werd met balen vlas een labyrint-achtig parcours uitgezet waarin verschillende aspecten van het vlasbedrijf in heden en verleden werd toegelicht. Verschillende vlassers gaven tekst en uitleg bij beelden en voorwerpen, wat tot geanimeerde gesprekken leidde. De toepassingsmogelijkheden van vlas en haar afgeleiden blijken eindeloos te zijn en het gelegenheidscafé bood de bezoekers de mogelijkheid het opgewaaide stof achteraf wat door te spoelen.

521 bezoekers die niet genoeg had van vergezichten, bezochten de toren van voeders Degrave in Staden. Het panoramisch uitzicht op de streek en de zoektocht om de eigen woning én de Duitse bunkers in het landschap terug te vinden was een unieke belevenis. In de kerk van Vijfwegen genoten de bezoekers met een potje koffie en pannenkoek van de fototentoonstelling en de boeiende lezing over het rantsoen van de frontsoldaat. Uit beerputonderzoek blijkt dat haring heel populair was. Het slotwoord gaven we aan de dames van Klaproos die met hun gitaar, harp en accordeon prachtige liederen brachten over de waarzin van een oorlog. De sportieve bezoekers werden door de gidsen meegenomen op een wandel- en fietsbunkertocht. Een unieke kans om Duitse bunkers uit WO I te bezoeken die anders niet toegankelijk zijn. Een mannenkoor begeleid op accordeon en een groepje Duitse re-enactmenters zorgden onderweg voor een leuk intermezzo.

Hooglede OMD